Miklar breytingar hafa orðið í Vesturbæ Reykjavíkur síðustu ár, að sögn íbúa sem telja að hverfið sé að taka á sig nýtt og óvænt yfirbragð. Það eru hins vegar ekki lengur „alvöru Vesturbæingar“ sem ráða ríkjum í götum hverfisins, heldur fólk af Norðurlandi sem hefur flust suður í leit að betra veðri, styttri biðlistum og – að því er virðist – til að verða hluti af einhverju sem þau telja vera „flott“.
„Við sjáum þetta bara greinilega. Gamli hópurinn sem drakk kaffi á Melabúðinni, hlustaði á RÚV og horfði alls ekki á fótbolta – hann er að hverfa,“ segir einn íbúi sem vill ekki láta nafns síns getið. Hann kveðst hafa alist upp í hverfinu og kannast ekki við nýju íbúana. „Þetta er allt orðið fullt af Norðlendingum með barnavagna og hlaupahjólastæðurnar í ræmunum eru fullar allan daginn.“
Sérfræðingar í mannfræðilegum breytingum í borgum taka undir að tilfærslan sé áberandi. Samkvæmt þeim hafi Vesturbærinn frá fornu fari verið þekktur fyrir rólegan taktbundinn lífsstíl, þar sem íbúar forðuðust hávaðasamar íþróttir og snéru sér frekar að göngutúrum með endurnýjanlega vatnsbrúsa.
„Það var einu sinni lögmál að enginn alvöru Vesturbæingur horfði á fótbolta,“ segir einn viðmælandi með glotti. „Ef eitthvað var, þá var það talið of mainstream. Nú sér maður hins vegar Norðlendinga á götuhornum með KR-trefla og þeir eru að taka myndir fyrir Instagram. Þetta er alveg nýtt landslag.“
Þrátt fyrir húmorinn í orðunum benda íbúar á að breytingarnar séu raunverulegar. Fasteignaverð hefur rokið upp og eftirspurn eftir íbúðum í Vesturbænum aldrei verið meiri. Margir nýir íbúar, sérstaklega af landsbyggðinni, segjast líta á hverfið sem „menningarlegan miðpunkt“ og vilja verða hluti af slíkri ímynd.
„Þau halda greinilega að það sé eitthvað rosalega flott að vera Vesturbæingur,“ segir annar íbúi. „En við sem ólumst hér upp vitum að alvöru Vesturbæingar eru löngu farnir. Við erum búin að flytja í Hafnarfjörð eða Mosó.“
Hvort Norðlendingar verði áfram í yfirburðastöðu í Vesturbænum verður tíminn að leiða í ljós, en ljóst er að hverfið heldur áfram að breytast – og það mun líklega valda áframhaldandi vangaveltum um hver sé „ekta“ Vesturbæingur á komandi árum.
Mikið til í þessu.